‘Tekort aan grondstoffen en hoge prijzen zonnepanelen houden aan tot ver in 2022’

De redactie van Solar Magazine ging op onderzoek uit en maakte een analyse van de huidige marktsituatie voor tal van grondstoffen, van silicium tot staal, zilver, aluminium en glas. ‘Zonne-energiesector komt alles tekort: van staal tot glas, chips, aluminium en silicium’, kopte de redactie van Solar Magazine afgelopen voorjaar. Een klein halfjaar later zijn de problemen enkel toegenomen. Fabrikanten slagen er weliswaar vooralsnog in om de productie – al dan niet met een lagere bezetting – te laten doordraaien, maar het is de eindgebruiker die voor alle problemen in de waardeketen de prijs betaalt.


SILICIUM | Tekort houdt 1 jaar aan
In het betreffende artikel werd onder meer stilgestaan bij de snel stijgende prijs van polysilicium. Binnen 3 maanden steeg de spotprijs met bijna 50 procent; van 11 Amerikaanse dollar per kilogram begin januari tot ruim 16 Amerikaanse dollar per kilogram eind maart. Marktonderzoeksbureau Bernreuter Research stelde daarbij dat het een kwestie van tijd zou zijn dat de prijs zou gaan dalen. Het tegendeel is tot op heden waar gebleken en de prijs bevindt zich door het aanhoudende tekort inmiddels op bijna 30 Amerikaanse dollar per kilogram.


Toch denkt Bernreuter Research nu dat het einde van de prijsstijgingen bijna in zicht is, doordat de vraag naar zonnecellen bij zonnepaneelfabrikanten – en daarmee uiteindelijk aan het begin van de keten ook de vraag naar silicium – daalt. Het huidige tekort aan polykristallijn silicium duurt volgens het marktonderzoeksbureau niet veel langer dan 1 jaar en dan zou het weer ‘business as usual’ moeten zijn, met een overcapaciteit aan polysilicium. Daqo – een van de wereldwijde marktleiders en onlangs bekritiseerd vanwege mogelijke mensenrechtenschendingen in fabrieken in de Chinese regio Xinjiang – is een andere mening toegedaan. De topman van het bedrijf stelde half augustus tijdens de prestentatie van kwartaalcijfers juist dat de prijzen in de tweede helft van het jaar nog zullen stijgen. Siliciumfabrikanten zijn hoe dan ook de lachende derde, want zelfs bij buiten China gevestigde fabrikanten zijn de winstmarges gegroeid tot een niveau van boven de 40 procent. Saillant detail: voor het uitbreken van de coronacrisis schreven diezelfde fabrikanten nog rode cijfers…


ZILVER | Stokoude recordprijs nadert
Zilver wordt gebruikt in mobiele telefoons, tablets, laptops en medische apparaten, maar ook in zonnepanelen. De bijdrage van zilver aan de totale kosten van een zonnepaneel zijn het afgelopen decennium fors gedaald doordat de hoeveelheid zilver in een zonnepaneel door aanhoudend onderzoek fors is gereduceerd. Toch is de pv-industrie door de snelle groei van zonne-energie anno 2021 nog altijd goed voor zo’n 10 procent van de wereldwijde vraag naar het edelmetaal.


De stokoude recordprijs van 48 Amerikaanse dollar per ons uit 2011 komt langzamerhand in zicht, maar dat de zilverprijs in een jaar tijd met 70 procent gestegen is tot bijna 30 dollar per ons doet de prijs van een zonnepaneel logischerwijs geen goed.


Het feit dat het gerenommeerde Silver Institute de verwachting heeft uitgesproken dat de vraag naar zilver de komende 10 jaar met 54 procent zal toenemen, leidt bij marktanalisten tot de verwachting dat de prijs nog wel even zal blijven stijgen. Ondertussen maakt zilver al 10 procent van de totale kosten van een zonnepaneel uit…


CHIPS | Nog 2 jaar schaarste
Over een voor de zonne-energiesector andere belangrijke ‘grondstof’ – chips en dan met name voor omvormers – zijn marktanalisten eensgezind. Chips zijn ‘de nieuwe olie’: dé levensader van de moderne samenleving. Zelfs vóór de coronapandemie overtrof de vraag naar chips het aanbod en sindsdien zijn de leveringsproblemen dan ook explosief gegroeid. Intel, met een martkaandeel van 15 procent de grootste chipfabrikant ter wereld, verwacht dat de industrie 1 tot 2 jaar nodig heeft om de huidige schaarste op te lossen.


In het geval van chips speelt niet alleen de sluiting van fabrieken tijdens de coronalockdowns een rol, maar ook de toegenomen vraag naar consumentenelektronica. De bestellingen begonnen zich op te stapelen toen fabrikanten worstelden om voldoende chips te maken om aan de nieuwe vraag te voldoen. Een achterstand begon te groeien en te groeien en te groeien. Grootste slachtoffer lijken de autofabrikanten – alhoewel ook diverse fabrikanten van omvormers getroffen worden – die moeten voorspellen hoeveel chips ze nodig hebben voor hun auto’s, en al meermaals de productie hebben moeten stilleggen.